Përsiatje

Çasti që të kthen në vite që mbeten pas, në frymëmarrjen e atij vezullimi dehës kujtimi

Mike, me ikjen e viteve, ajo që të mbetet pas është nevoja për të dëgjuar pëshpërimën e kujtimeve, ashtu siç të grish fëshfërima e gjetheve kur era krihet ndër degë. E ndërsa shumë zëra sa ...
Read More

Përveç vetes, nuk duhet harrar se i përkasim edhe diçkaje dhe dikujt që na meriton kaq shumë

Albert Vataj Letër mikes sime virtuale E shtrenjta mike, vendosa të të shkruaj, ngase fjala e stolisur në urtësinë e mendimit është më afër se zëri që e përshkojnë vibrimet e distancës dhe kumbimi jehues ...
Read More

Një kumtim disfatist, si mënyrë për të çliruar nga zgjedha një vullnet lirie

Nga Albert Vataj Miku im, këtë që dua të të them sot, mund të ta kishë thënë kohë më parë, por gjithsesi edhe sot nuk është vonë. Nuk e mendova të ta them troç, mu ...
Read More

Bylbyli, nji fluturimi i’u dha dhe iku, m’humi prej syve t’ue m’mbetun brenda meje, kang

Nga Albert Vataj Mu rrxue te kamt, nji ditë lume, nji bylbyl. Mu ba se m'ra nji cop e atij qielli t'ngrysun. Nji bylbyl krahthyem lshoi kangën e mrame t'idhnimit n'pllamën teme. Zemra i rrihte ...
Read More

Albert Vataj: N’përpjekjen për me ken dikush tjetër, mujta me mbet vetja jeme

Nji i njohuni jem, nji ditë, m'dveti: - A do kishe dasht me ndryshue diçka te vetja jote, e n'se po, ç'ka kishte me ken njajo dëshir? Ma tha me nji za solemn, thue se ...
Read More
Loading...