Përsiatje

Vetvetja dëshpëruese e humbjes së besimit në gjërat që na japin më pak se sa na marrin

Nga Albert Vataj Po më ankohej një ditë një mik, për rënien në një gjendje serioze humbje të besimit, zhvleftësim të gjërave që shkruaj dhe mungëse e shtuar e etjes për lexim. Kam nisur të ...
Read More

Fati i fatkeqit dhe bota e ndarë në NE dhe… ATA që krijuan ideologjinë e nënshtrimit

Nga Albert Vataj Fati ynë, fati i njeriut të thjeshtë, i atij që shpreson te mylmesa e bukës me djesë dhe shprëblesa e të drejtës me mund dhe sakrifica, fati i atij që ende beson ...
Read More

Përpjekja për me ken i mir’, betejave e synimeve t’tankujt qi guxon dhe beson te zotnimi i andrrues

Nga Albert Vataj Përpjekja për me ken i mir', mundet me ken e themelta e betejave e synimeve t'mia dhe e tankujt qi guxon dhe beson se përmes njatij shtegu hyjn dhe xajn vend n'botën ...
Read More

Ti grua zemërthyer, duhet të besosh te dashuria, edhe pse ajo gjithnjë…

Nga Albert Vataj Ti grua me zemër të thyer, ti që ke zhbërë ngjyrash gjithçka sheh dhe shterruar ndijimi gjithçka prek. Ti që vuan nga një dashurie e humbur, një mantel të errët vetmie ke ...
Read More

Lule, ti që shëmbëllen çdo bukuri dhe femër, bekuar qofsh e dlirë dhe në dehje

Nga Albert Vataj E bukura lule, ti lajkatare. E pamëshirshmja hijeshi e sublimes në çastet kur ndërkryhemi prej turreve që na ndërsen gjaku. Ëndërrtare e çdo loje që na kaplon e na hedh mbi dëshirime ...
Read More
Loading...