Përsiatje

Jam i lumtur në vetminë time të shenjtëruar në besimin te bota prej letre dhe fryme

Nuk mund ta imagjinoj se si mund të ishte bota pa libra, por ajo për të cilën jam i vetëdijshëm është se çfarë isha dhe arrita të jem para dhe pasi në jetën time hyri ...
Read More

Tash kur shiun e ka shterrun shtërzia, e moti asht gazmentë, ndjehemi krejtçka tjetër, përplot energji vërshimi

Albert Vataj Ra kaq shumë shi. Gjatë u dend toka duke e strukur në prehrin e vet gjithë këtë zemëratë. Me sytë nga qielli mbetëm ditë pambarim. Çadrat nuk reshtnin së theruri kurmin gri të ...
Read More

Ne jemi të zgjedhurit për të jetuar dashuritë e hyjshme, ata që na bëjmë të vdesim në çdo lindje

Nga Albert Vataj Fatlum është ai kurm, ai zë, ajo zemër, ato buzë... që prehen në paqen e një ëndërrimi që formëzohet si një bimë në prehrin e një dëshire të hyjshme për gjallim, e ...
Read More

Ij vetveja, kaq mjafton në këtë sfidë të nevojës për të konkuruar dhe triumfuar

Nga Albert Vataj Mjafton që ju të keni dëshirë dhe gjithçka për të cilën keni nevojë, bëhet e juaja si me magji. Fatkëqij janë ata që ndjejnë brena vetes nevojën për trazim, dhimbje, pikëllim... dhe ...
Read More

Kjosh gjithmon veç andërr, andja jeme e dishruese, kjosh ç’ka e mëkoj me shpirt, e qëndis me fjalë

Nga Albert Vataj Nadja e mir' ty dritë qi t'puth kjo rreze! Nadja e mir' andje e dëshirimeve, kandje qi prek me rreze diten e ndez me shpirt dritën, tue mbush me frym ç'ka nata ...
Read More
Loading...