Marcel Proust: Bota nuk u krijua një herë, por sa herë që vinte një artist origjinal

Aforizma nga Marcel Proust

  • Ne duhet të jemi mirënjohës ndaj njerëzve që na bëjnë të lumtur. Ata janë kopshtarët e zhytur në mundime dhe mendime, që e bëjnë shpirtin tonë të lulëzojë.

  • Muzika është ndoshta shembulli më unik i asaj që mund të ketë qenë hyjnore, nëse nuk do të kishte ardhur shpikja e gjuhës, formimi i fjalëve, analiza e ideve, komunikimi i shpirtrave.

  • Lumturia është e dobishme për trupin, por është dhimbja që zhvillon fuqitë e mendjes.

  • Shpesh është mungesa e imagjinatës që e ndalon njeriun të vuajë shumë. Mos ndaloni së kërkuari atë dëshironi ose do të përfundoni duke dashur atë që arrini të gjeni.

  • Në realitet, çdo lexues është çfarë ai po lexon, lexuesi i vetvetes.

  • Puna e shkrimtarit është thjesht një lloj instrumenti optik, i cili i ofron lexuesit të mundësojë që ai të dallojë se çfarë është ai, pa këtë libër.

  • Bota nuk u krijua një herë, por sa herë që vinte një artist origjinal.

  • Ne punojmë vazhdimisht për të formuar jetën tonë, por pavarësisht nga vetë kopjimi, ne dizejnojmë tiparet e personit që jemi dhe jo atij që do të donim të ishim.

  • Në dashuri nuk mund të ketë qetësi, sepse përparësia e fituar nuk është gjë tjetër veçse një pikënisje e re për dëshirat e reja.

  • Librat e vërtetë duhet të jenë fëmijë jo të dritës dhe mashtrimit, por të errësirës dhe heshtjes.

  • Leximi na mëson të rrisim vlerën e jetës, një vlerë që ne nuk kemi qenë në gjendje ta vlerësojmë dhe madhështinë e së cilës e realizojmë vetëm falë librit.

  • Ju nuk e doni askënd kur jeni i dashuruar.

  • Gjithmonë përpiquni të mbani një copë parajse mbi jetën tuaj.

  • Le t’ua lëmë gratë e bukura burrave pa imagjinatë.

  • Leximi është ajo mrekulli e frytshme e komunikimit në mes të vetmisë.

  • Ne vuajmë nga vuajtjet vetëm duke e provuar atë në mënyrë të plotë.

Përzgjodhi dhe përktheu: Albert Vataj