Historitë dhe sunduesit e Romës së Lashtë, si domethëniet për të shpjeguar historinë bashkëkohore

Historianët, shkrimtarët dhe artistët kanë gjetur shumë paralele mes botës së Romës së Lashtë dhe kohës sonë dhe shumë shpesh historitë e Romës së Lashtë shkruhen për të shpjeguar historinë bashkëkohore.

Gratidianusi ishte një udhëheqës revolucionar i Romës që u ngrit në post publik si përfaqësues i plebenjve dhe kërkoi shpërndarjen e fermave të mëdha publike për fshatarët e pastrehë.

Spartaku njihet si skllavi që u ngrit dhe luftoi për lirinë dhe barazinë, por ky është më shumë një produkt i letërsisë së shekujve të 19 dhe 20 dhe shumë më pak një fakt historik. Shkrimtarët eksploruan historinë e Spartakut në kohën e përplasjeve të mëdha për barazi pas Revolucionit Francez dhe për të frymëzuar lëvizjet revolucionare komuniste.

Ciceroni, politikani i Romës së lashtë, u bë simbol i shtetarit që punoi për të ruajtur republikën përballë epshit për pushtet të njerëzve të ndryshëm, të cilët synuan të çmontojnë sundimin me ligje me sundimin nga njerëz të plotfuqishëm. Beteja e Ciceronit përfundoi me ngjitjen në pushtet të Jul Cezarit, i cili portretizohet nga krijimet artistike të sotme më shumë si udhëheqës i aftë dhe frymëzues sesa si diktatori që shkatërroi themelet e konstitucionalizmit, duke përdorur politikën populiste dhe duke shpërdoruar burimet publike me synimin e avancimit të axhendës së tij të fshehtë.

Perandori Adrian është bërë simbol i njeriut që u përpoq të vinte paqen duke themeluar politikën e mosndryshimit të kufijve dhe moszgjerimit të mëtejshëm të perandorisë përmes luftërave.

Historitë e aristokracisë së Romës së Lashtë, babëzisë dhe luksit të tepruar, janë bërë simbol i elitave sunduese, të cilat paraqiten mes të tjerash si seksualisht perverse, ku familja nuk ekziston si koncept siç e njohim ne sot.

Sula, Kaligula apo Neroni janë bërë simbol i ngritjes së një sundimtari në rolin e tiranit satrap, i cili pret të respektohet si një zot i pavdekshëm nga populli.

Oktavian Augusti konsiderohet si simboli i diktatorit të ndriçuar, i cili sundoi i vetëm dhe shumë gjatë, por me këtë vendosi paqen dhe rregullin pas shumë dekadash trazirash.

Katilina u bë simbol i vrasësit maniak, i cili jo thjesht i vriste armiqtë e vet, por i copëtonte trupat e tyre në mënyrë simbolike. Ai konsiderohet vetëm si ekzekutor, i cili, kur ngriti krye me tepri kundër paguesve të tij në këtë rol, përfundoi gjithashtu i ekzekutuar.